شب های بی قراری

خون سبز ...

mortezaroshan — Sat, 07 Nov 2009 14:38:18 GMT

صدای ناله میومد از سرتا پای شهر ما
تاریکی و ترس شده بود قفل دلای بسته ی ما
هوای تازه ای نبود واسه نفس کشیدن ما
نفس ٬ حبس شده بود در انتظار مردن ما
رنگ سیاه شب شده بود رنگ آرزوی ما
خواب سپیدی هم نبود سهمی از رویای ما
ستاره های آسمون نوری نداشتن واسه ما
اجازه دیدن ماه دست شیاطین بود ٬ نه ما
تو این همه تاریکی فکر تازه ای نبود واسه ما
اما از یاد برده بودن که امیده مونده تو فکر ما
آره ٬ دلا هنوز زنده بود تو سینه های ما
آخرش یه روز تپید قلب ایران به عشق ما
عشق سبزی امید برای روزای آهنین ما
از پشت اهریمن سرخ فرارسید از نگاه ما
لشگری از جنس فولاد در نگاهش آزادی ما
در وجودش سبزی میهن واسه هر ساعت ما
آمد از خانه بیرون تا بگوید فریادی از درد ما
تا بگوید سهم ما از زندگی نیست گریه هر شب ما
شروع جنگ حق و باطل جلوی چشمای ما
آغاز !! با نعره های سهمگین حنجره ملت ما
اما به جای هم نوایی با نداهای ما
صدای تیر بود التیام زخم های ما
در نبردی نابرابر بین تفنگ و سبزینه ما
همین دستبد سبز بود سلاحی در دستان ما
همه گوش هایشان بسته بود به روی صداهای ما
اما به چشم خود دیدن همه ٬ صورت خونین نداهای ما
خون گرمی جوشید از سر و صورت های ما
اما دگر ٬ سرخ نبود خون سبز ما
جواب هم صدایی ها همین بود برادرهای ما
جواب طلب از آزادی همین بود خواهرهای ما
به جرم دلی سبز داشتن های ما
همه قل و قم کردن عشق را در شهر ما
خداوندا ! شده رنگین زمین از خون سبز ما
مگر می شود فراموش ٬ عشق از یاد ما
دیاران پر شده از یاحسین گفتن های ما
دگر اعلم پایین نیافتد از دستان خونین ما
کنون همه در حسرت یک روز آزادی ما
شب و روز گریان منتظر جشن پیروزی ما
ولی گویم آخر ٬ نیست نفرت در قلب های ما
همه عشق و محبت مانده واسه فرداهای ما
واسه آباد و آزاد کردن ایران ما
همین مهر و دوستی است رمز پیروزی ما .

قله ...

mortezaroshan — Fri, 17 Apr 2009 12:49:18 GMT

پا به پای هم می رفتیم خوش و سرمست و عالی
غم تو کوله مون نبودش با دلی آبی آبی
فکر فردایی نبودش تویه روزهای زمینی
آرزومون همین بود بریم تا قله هستی
شعر رفتنو سرودیم میون برگای پاییز
هم قسم شدیم من و تو تا ته ماتم و مستی
عمرمون رو گذاشتیم برای سفر ٬ ما دو تا
تا شاید پیدا کنیم عشق ٬ لابه لای بی کسی ها
گفتیم می مونیم تا ته بارون همین جا
رنگین کمون بشه شاید سهم ما از آرزوها
چه قشنگه دنیا با این همه رویا
کاشکی بود زندگی مثل خیال ماها
اما هوای غم شد ٬ هوای خونه هامون
نمی دونم چه جوری غصه نشست تو دلامون
هرچی پل بود بینمون خراب شد
آب قله عشق واسمون سراب شد
آخه اون قله چی میشه که آرزوشو داشتم
با هیچ همسفری نشد که بهش برسم
توان رفتم نمی ده این پاهای خمیده
نشد که یکی تو راه دستمو بگیره
می تونم دست رویه پاهام بزارم
مشت کنم ٬ رو به هیچ کس باز نکنم
دست رو به آسمون به اون بزرگی
مگه میشه تو کف نگیره ماهو روزی
عشق آسمون خیلی عظیمه
از خاطرم رفته بود که دلم اونجا گیره
قلب عاشقم هنوزم به امید قله نشسته
خیلی دوره ٬ اما خیالش از بینمون نرفته .

جنازه ی غم ...

mortezaroshan — Sun, 09 Nov 2008 13:32:18 GMT

آدما ٬ آدمای شهر‼ دارم از غصه می میرم
از شبای بی ستاره ٬ از جدایی ها می سوزم
هیچکی اینجا ٬ نمی فهمه که دلم خیلی گرفته
قدر تک تک ابرا ٬ واسه تو اشک ریخته
آخه تا کی می تونم دنبال تو بگردم
دنبال نگار چشمات از همه سوال بپرسم
خدا جون رحمی کن آخه ٬ آخرش یه روز می میرم
ولی فقط یه بار تو ٬ بزار عشقمو ببینم
دیگه دنیا نداره حس خوبی واسه موندن
اما دل راضی نمیشه واسه تنهایی رفتن
عشق ناب من ٬ تو هستی دریای آبی عشقی
می دونم تویه فکرت ٬ به آرزوم نشستی
اما دیگه چیزی نمونده از تن و همه ی جونم
همشون تموم شدن به پای اشکای دردم
قبله عشقم همین جاست رو به پنجره ای آبی باز
تا بیاد فرشته مرگ ٬ بگیره جونم رو این بار
شاید مردم بخندند ٬ بگن طفلی دیوونه است
آره ! دیوونه ی تو هستم تا آخرش می مونم
انگاری اینجا نمیشه ٬ من تو را یه بار ببینم
آره ! مردن واسه همینه که بیام تو رو ببینم
خداحافظ ای قناری ٬ تو واسه من آوازی
واسه همیشه ٬ تو بودی که عشقو به قلبم دادی
خداحافظ غصه هایم ٬ غم من خیلی عظیمه
آسمون شهر سیاه ٬ دیگه آبی نمیشه
دیگه مردم نمی فهمن ٬ یه نفر اینجا که مرده
بر سر جنازه غم ٬ هیچکی حجله ی ماتم نمی بنده
هیچکی حجله ی ماتم نمی بنده
هیچکی حجله ی ماتم نمی بنده .

به خدا دوست دارم ...

mortezaroshan — Sun, 24 Aug 2008 07:29:18 GMT

راز دل تنگی قلبم
به خدا دوا نداره
غم لب های من و تو
به خدا خنده نداره
تپش هر لحظه بی تو
به خدا قرار نداره
دل پاک و بی گناهمون
به خدا تقصیر نداره
آتیش دوری چشمات
به خدا خاموشی نداره
مثل اشکای عشقم ، اشکم
به خدا تمومی نداره
با منی همیشه ولی دل
به خدا آروم نداره
دعای دستای لرزون
به خدا پایان نداره
واسه عشق من و تو ، خداحافظ
به خدا معنا نداره
آخه هیچ کس تو دنیا
به خدا روشنک نداره
گناه دیدن نگاهت
به خدا عذاب نداره
کی می فهمه که دل من
به خدا طاقت نداره
بی تو ، مردن یا نمردن
به خدا فرقی نداره
بی تو ، حتی بهشت هم
به خدا لطفی نداره
بی تو ، آسمون آبی
به خدا رنگی نداره
خواب هر شب تو را ندیدن
به خدا تعبیر نداره
پری دریای قصه
به خدا شکلی نداره
حوری تویه کتابا
به خدا عشقی نداره
آخه دلم تا به قیامت
به خدا ماه داره
آره این دل دیوونه
به خدا دوست داره .

قبر تنهایی ...

mortezaroshan — Sat, 31 May 2008 16:34:18 GMT

یه برگ زرد پاییزی روی قبرم

این منم که عمری تویه قبرم

بعد یه عمرعاشقی تو کوله بار زندگی

همشون تموش و مرد تویه راه زندگی

حالا من اینجا تک وتنهام

چشم به راه یه یار و همدم

این همه شادی و غم تو دنیا

کی میاد ؟ سراغ این قبرا

خیلی وقته آبی نخورده

این سنگ قبر خاکی سخته

من که داشتم خاطراتی همچو دریا

ولی انگار که نبودن از همون اول دنیا

این زمین می مونه بازم

اگه آدمایش بمیرند بازم

این درخت که نشسته پای قبرم

دیگه انگاری خشکیده با غم

شبا اینجا سیاهه ولی تاریکش یه نوره

یاد نور ماه آبی که می دیدم همیشه

من که مردم با عاشقی

واسه عشقم بودن یه زندگی

حالا عشقم من اینجام به سادگی

منتظر یه نگاه تو این تاریکی

گوش هام رو به زمینه

صدای پاهات یه تنینه

تو بیا ! آسمون شاید بتونه

تویه روشنی روز ٬ ماه و بیاره

برام دیگه طاقتی نمونده

آسمون هنوز ابری مونده

هرچی غم وغصه تو دنیاست

تو دل غریب من مونده

گریه هام شده سرازیر تویه قبر خاکی

تا بیای دست بکشی بزنی کنار برگی

کاشکی دنیا تموم شه من و تو تنها شیم

واسه یه بار هم که شده کنارهم باشیم

خدا مگه نگفتی ازهم ٬ جدا نمی شن

عشقای آسمونی با هم ٬ همیشه هستن

حالا من اینجا یه مردم

مرده ای بدونه عشقم

تو دنیای بی رنگی با این همه زرنگی

خدا فقط من اینجام تو این قبر تنهایی

تموم کن تا نفهمم

عشقا فقط تو دنیان واسه یه کم قشنگی .

دل فرهاد ...

mortezaroshan — Mon, 28 Apr 2008 16:06:18 GMT

ماه آسمون ...

mortezaroshan — Sun, 09 Sep 2007 16:57:18 GMT

ماه آسمون نگاه کن دوباره شب که رسیده

دنیا رو شب گرفته منتظر به راه نشسته

تا بیای رخ بنمایی تویه آسمون آبی

هوا ابری نمونه ، آسمون بشه بهاری

ماه آسمون دلم تنگ ، تنگ دیدن نگاته

رو زمین هرچی که هستش واسه دیدنت بیداره

زیر نور مهتاب تو دلم انگار بی قراره

بی قرار دیدن عشق ، توی نور تو نشسته

از خدا می خوام که هرشب واسه دیدنت بیدار شم

بیام ببینمت باز ، اگه نبینمت می میرم

ماه آسمون تو هرشب یاد عشقم رو می یاری

یاد اون عشقی که دوره ، واسه قلبم ، تو می یاری

ماه آسمون تو آخه مثل یار منی انگار

فکر کنم به جات نشسته ، یار من تو آسمونا

آخه یار من قشنگه ، پری دریای عشقه

عشق ما تو کهکشون ها همتایی جز ما نداره

یار من واسم تو هر وقت مثل ماه آسمونی

همیشه هر کجا که باشم ماه قلبم ، تو می مونی

دوباره صبح که رسیده وقت رفتن نگاته

می مونم اینجا تا فردا ، تا ببینمت دوباره

دیگه طاقتی نمونده واسه بودن تو ، بودم

حالا انگار که تا فردا نمی تونم که بمونم

ماه آسمون تو هستی بهونه دیدن عشقم

دنبال نگاه یارم تویه نور تو می گردم

ماه آسمون تو نیستی ما قلب شکستم

ماه من ، تو آسمونا فقط تو هستی ، عشقم .

ماه آسمون قلبم هرشب حرفهایی که با تو دارم با ماه تویه آسمون

می زنم تا شاید ماه ، پیغام عشقم را برایت به ارمغان آورد .

جاده زندگی ...

mortezaroshan — Sat, 03 Mar 2007 09:40:18 GMT

یه جاده سرد و سیاه روبروی پاهای من

یه دریاچه بی موج و ماهی پیشروی لحظه های من

نیمکت های خالی بی یار و همدم

آسمون تاریک بی ماه و در غم

پشت سرم از زندگی چیزی نیست

روبروم جز تاریکی اثری نیست

انگاری اینجا آخر راه ست

ماندم برای من یه اشتباست

تا آخر جاده فقط ، یه پل برای رفتنه

رفتن و رسیدن به آخره

چراغا دارن خاموش می شن

لحظه ها دارن تموم می شن

اما تو دلم هنوز یه روشنی ست

تو این برهوط یه حس تازه یست

انگاری این حس جرات موندنه

موندن و نترسیدن و جنگ با زندگیه

حس عاشقی تو وجودمه

اونه که هنوز بهم قدرت زندگی می ده

حالا دیگه می خوام برم تا آخر جاده زندگی برم

بی ترس و واهمه برم با عشق و آرزو برم

فقط به دون که عشق تو

تو دنیا سیاهی توان رفتنم می ده

می رم جلو با قدرت

تو تاریکی و غربت

اگه تو رو ، تو راه ندیدم ، نگاتو ندیدم

فقط به دون که آخرش منتظرت نشستم .

جاده زندگی اگر چه تاریک و سرد و ترسناک است ولی با عشق تو

می شود تا پایان آن رفت و اگر در تاریکی آن همدیگر را

پیدا نکردیم در روشنی آخر جاده زندگی منتظرت

هستم تا از آنجا به بعد در کنارهم بقیه راه

را برویم .

برف ...

mortezaroshan — Sat, 09 Dec 2006 11:21:18 GMT

برف زمستون می باره تو کوچه های عاشقی

همه جا باز سفید می شن مثل روزهای عاشقی

دونه های برف می باره روی ایون خونه ها

صدای عشق می پیچه باز ، تو آسمون خونه ها

یه حس غریبی می گه نگاهی منتظر توست

قلب من تند تند می زنه که بفهمه اون نگاه توست

رها می شم از تو خودم ...

می روم میان کوچه ها از روی برفا می گذرم

سپیدی کوچه بازم تو را به یادم می یاره

تو این سفیدی کوچه عشق فقط نگاه تو کمه

از آن دور می بینم ...

قاصدک سیپد عشق کنار پنجره ماست

انگاری تو سینه اون پیامی از عشق ماست

میشه نگاهتو دید توی سفیدی قشنگ اون

میشه یه عمر زندگی کرد با سفیدی نگاهت در اون

دارن دیگه تموم میشن برفای ابرهای خدا

داره انگار غروب میشه ، دیگه هوا سیاه میشه

تو باغچه خونه ما هنوز یک گل خشک نشده

کنار اون ، برفای عشق هنوز بازم آب نشده

اسم تو رو ، روی برف ، نوشتم کنار اون گل قشنگ

تا بغض دل خالی بشه تو این روزهای دل تنگ

اسم تو ، رو سفیدی حک شد

عشق تو ، تویه قلبم مثل همیشه تک شد .
تویه سفیدی برف میشه نگاه قشنگ تو را دید ، تویه غروب شب برفی

میشه عشق تو رو چراغ روشن جاده زندگی نامید .

ردپای عشق ...

mortezaroshan — Mon, 06 Nov 2006 05:57:18 GMT

دنبال ردپای عشق از جاده ها گذشتم

دنبال عشق و اون جنون همه جا رو که گشتم

دنیا پشت سرم بود هرچی بود و نبود که گشتم

ولی آخر جاده مونده هنوز اونجا رو نگشتم

آخر جاده چه آشناست

یه جنگل سرد و بی صداست

داخل اون درختا بی روح اند و سنگین

انگاری پرنده ای نیست روی شاخه های غمگین

تو این جنگل کسی نیست ازعشق و جنون بخونه

دلا همه که مردن انگاری این جنگل سیاهه

تو این جنگل سیاهی ، روشنی جایی نداره

آسمون این جنگل انگارهمیشه تاریکه و بی فروغه

به یک دفعه از آن دور روشن شد درختی با نور

رفتم جلو به سوی درخت تا ببینم آن نور

روشنی از روی تنه بود

انگاری ردپای عشق بود

ردپای عشق همین جاست

تویه سیاهی زندگی ماست

عاشقی رو تنه نوشته

با خط عشق و جنون نوشته

که روشنی من تو هستی تو جنگل سیاهی

به عشق تو نوشتم که عشق من تو هستی .

ردپای عشق تو روی تنه قلبم حک شده و تنها روشنی جنگل تاریک

و سیاه زندگیم تو هستی .