
من مثل يه برگ زردي
كه ميفته از درختا
تو مثل طراوت گلاي نرگس
روي قلبم من نوشتم
بي تو هرگز...
بين من و تو فاصله غو غا مي كنه
ياد حرفهاي قشنگت منو رها نمي كنه
تو ، منو گذاشتي رفتي
توي روزگار وحشي
توي كوچه هاي غربت دنبالم حتي نگشتي
تو مثل ستاره اي كه توي شبهاي سياهم
مي درخشي و ميشي جون پناهم
تو مثل طراوت گلاي پونه
چرا رفتي از برم
تو مثل يه تيكه ابري توي آسمون آبي
پاك و ساده مثل رويا ، مثل خوابي
بگو يك بار ، آره يك بار
بر ميگردي...